معنی اسم شهاب الدین؛ زمینهٔ معنوی نام؛ شخصیت‌های مشهور

شهاب‌الدین نامی پسرانه و ترکیبی با ریشه عربی است. این نام از دو بخش «شهاب» و «دین» ساخته شده است؛ شهاب به معنای پاره آتش، شعله، تیر شهاب یا ستاره درخشان است و دین به آیین، ایمان و راه الهی اشاره دارد. بنابراین شهاب‌الدین را می‌توان «ستاره دین»، «شعله دین» یا «روشنایی دین» معنا کرد.