معنی اسم ایزد؛ مرور پیشینه و زمینه‌های معنوی

ایزد نامی پسرانه با ریشه اوستایی و فارسی است. معنی اصلی آن در ریشه اوستایی «درخور ستایش» است. در فارسی امروز، ایزد بیشتر به معنی خدا، آفریدگار و پروردگار به کار می‌رود؛ اما در آیین زرتشتی، ایزد به موجودات مینوی و فرشتگان درخور ستایش گفته می‌شود که جایگاهی پایین‌تر از امشاسپندان دارند.

ریشه زبانی ایزد

ریشه ایزد به واژه اوستایی yazata می‌رسد؛ واژه‌ای از بن yaz به معنی ستودن و نیایش کردن. این واژه در پهلوی به صورت یزد و در فارسی به صورت ایزد درآمده است.